Terkîb-i bend

İç bade, sev güzel var ise aklı şuurun

Dünya var imiş, ya ki yok imiş ne umurun

cefa

Ne cefâlar idesin cânıma minnet bilirim

Virmez ol kâr bana zevk u safâdan gayrı

zarafet

Haddeden geçmiş nezâket yâl ü bâl olmuş sana
Mey süzülmüş şîşeden ruhsar-ı âl olmuş sana

vefasız

Ger derse Fuzûlî ki güzellerde vefa var
Aldanma ki şair sözü elbette yalandır

pişmanlık

Bir gün gelecek sen de perîşân olacaksın

Ey gonca bu cem'iyyeti her dem mi sanırsın

servi boylu narin sevgili

Mest-i nâzım kim büyüttü böyle bî-pervâ seni
Kim yetiştirdi bu gûnâ servden bâlâ seni

Bûydan hoş rengden pâkizedir nâzik tenin
Beslemiş koynunda gûyâ kim gül-i ra'nâ seni

Gül yanaklı güzel

Bahârı neylerüz ol gülizâr-ı gonce-femin
Gülüp açılması bin nev bahâra değmez mi